لاستیک بوتیل هالوژنه یک الاستومر اصلاح شده است که با وارد کردن اتم های هالوژن به زنجیره مولکولی لاستیک بوتیل به دست می آید. در فرآیند تولید آن از لاستیک بوتیل به عنوان ماده اولیه اولیه استفاده می شود و از طریق واکنش های هالوژناسیون فعالیت ولکانیزاسیون، چسبندگی و سازگاری بالاتری با لاستیک های دیگر ایجاد می کند. کل فرآیند شامل آماده سازی مواد خام، واکنش هالوژناسیون، خنثی سازی و شستشو، تبخیر و خشک کردن، و فرآوری محصول نهایی است. کنترل دقیق هر مرحله به طور مستقیم یکنواختی ساختار مولکولی، محتوای هالوژن و عملکرد کلی محصول را تعیین می کند.
تولید با انحلال-لاستیک بوتیل با خلوص بالا آغاز می شود. به طور معمول، حلال های آلکان (مانند هگزان یا سیکلوهگزان) برای تهیه محلولی از لاستیک بوتیل جامد با غلظت معین استفاده می شود. به طور همزمان، رطوبت و محتوای یون فلز به شدت کنترل می شود تا از مهار کاتالیزور در واکنش هالوژناسیون بعدی جلوگیری شود. حلال باید تحت آبگیری و تقطیر قرار گیرد تا اطمینان حاصل شود که تمیزی سیستم نیازهای واکنش را برآورده می کند.
واکنش هالوژناسیون فرآیند اصلی است و بسته به محصول مورد نظر به دو مسیر کلرزنی و برم زایی تقسیم می شود. کلرزنی معمولاً از گاز کلر به عنوان عامل هالوژنه استفاده می کند که تحت شروع رادیکال آزاد یا کاتالیز اسید لوئیس انجام می شود. دمای واکنش عموماً بین -10 تا 40 درجه حفظ می‌شود. درجه جایگزینی کلر با تنظیم سرعت ورود گاز کلر و زمان واکنش کنترل می‌شود تا از جایگزینی بیش از حد-که منجر به شکستن زنجیره یا اتصال متقابل-می‌شود، جلوگیری شود. برم‌سازی از برم یا برمیدها (مانند N-بروموسوکسینیمید) در شرایط ملایم استفاده می‌کند، که گزینش پذیری بالایی از خود نشان می‌دهد و ساختارهای یکنواخت جایگزین برم-در دماهای پایین‌تر ایجاد می‌کند. در طول واکنش، نظارت بر زمان واقعی محتوای هالوژن و تغییرات رنگ محلول برای ارزیابی پیشرفت واکنش و جلوگیری از واکنش بیش از حد موضعی ضروری است.
پس از هالوژناسیون، مرحله خنثی سازی و شستشو دنبال می شود. عوامل هالوژن دار باقیمانده و محصولات جانبی اسیدی تولید شده با استفاده از محلول قلیایی (مانند کربنات سدیم رقیق یا هیدروکسید سدیم) خنثی می شوند. متعاقباً، شستشوی چند مرحله‌ای با آب یا شستشوی اسید رقیق، نمک‌های محلول و هالوژن‌های واکنش نداده را حذف می‌کند و از خلوص محصول و کاهش خورندگی اطمینان می‌دهد. دمای شستشو و تعداد دفعات شستشو در این مرحله باید بر اساس محتوای هالوژن و سیستم حلال بهینه شود تا بازده جداسازی بهبود یابد و هدررفت حلال کاهش یابد.
حذف فرار و خشک کردن در تعیین شکل و پایداری محصول بسیار مهم است. حلال ها و محصولات جانبی-مولکولی- با وزن کم با تقطیر خلاء یا جداسازی، و به دنبال آن گردش هوای داغ یا خشک کردن خلاء حذف می‌شوند تا رطوبت دانه‌های لاستیک به سطوح بسیار پایین کاهش یابد. برای محصولاتی که نیاز به دانه بندی دارند، می توان اکستروژن و گلوله سازی را در حالت مذاب انجام داد و به دنبال آن خنک سازی برای به دست آوردن گرانول های یکنواخت برای پردازش و اندازه گیری آسان بعدی انجام می شود. کنترل دقیق دمای خشک کردن برای جلوگیری از تخریب حرارتی زنجیره‌های مولکولی لاستیکی یا اتصال متقابل{5} ثانویه ناشی از دماهای بالا ضروری است.
کنترل کیفیت در کل فرآیند، از جمله تعیین محتوای هالوژن، تجزیه و تحلیل توزیع وزن مولکولی، تشخیص محتوای فرار و خاکستر، و ارزیابی ویژگی‌های ولکانیزاسیون حفظ می‌شود تا اطمینان حاصل شود که محصول با شاخص‌های عملکرد برای کاربردهای مختلف مطابقت دارد. در سال‌های اخیر، بهینه‌سازی فرآیند به سمت پیکربندی‌های راکتور هالوژناسیون مداوم، نظارت بر محتوای هالوژن آنلاین، و سیستم‌های کنترل حلقه بسته برای بهبود پایداری دسته‌ای و کاهش مصرف انرژی و انتشار ضایعات گرایش پیدا کرده است.
به طور کلی، فرآیند تولید لاستیک بوتیل هالوژنه بر هالوژناسیون محلول لاستیک بوتیل، همراه با شستشوی دقیق خنثی سازی، خشک کردن تبخیر زدایی، و قالب گیری دانه بندی متمرکز است و یک سیستم تولیدی مقیاس پذیر و قابل کنترل را تشکیل می دهد. هماهنگی و کنترل دقیق هر پیوند نه تنها یکنواختی ساختار و عملکرد محصول را تضمین می‌کند، بلکه مواد اولیه{1}}با کیفیت بالا را برای زمینه‌های پایین دستی مانند لاستیک‌ها، مهر و موم، مواد دارویی و حفاظت شیمیایی فراهم می‌کند.